گسترش به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی انشا ضرب المثل صفحه 27 کتاب نگارش دوازدهم

نویسنده

و دلتنگ صدای لبخندهای شیرینت دلتنگ عاشقانه های پاییزیت دلتنگ جانم گفتن های از ته دلت خلاصه وساده بگویم دلتنگتم ،دلتنگتمشکیلا رضایی

نویسنده

یعنی انسان نمی میردبلکه همیشه زنده است

الهه

خیلییییی ادبی بود

حسین

بابا این چیه خیلی ادبیه یکم زیردیپلم بنویسید

دریا

این متن خیلیی ادبی هستش میشه یک متن ساده و کوتاه باشه اگه بخوام همینو توامتحان بنویسم خیلی واضح میشه که از خودم نیست

انشا صفحه ۲۷ کتاب نگارش دوازدهم گسترش ضرب المثل درباره درمورد به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی مثل نویسی از سایت نکس لود دریافت کنید.

به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی

گسترش ضرب المثل به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی

مقدمه : با من حرف از عشق نزنید. بامن از بودن ها و رسیدن ها حرف نزنید. بامن از لیلی و مجنون و شیرین و فرهاد نگویید. آخر مگر کدام لیلی بر سر خاک مجنونش جان میدهد؟ کدام فرهاد بیستون را برای لیلی اش جابه جا میکند؟

بدنه : تمام کسانی که از عشق می نالند روزی بی تاب عشق بودند. تمام بی احساس ها لبریز از احساس و تمام سنگدل ها دل رحم ترین بودند. با من از عشق نگویید. بامنی که پیش از آنکه تو معنای عشق را بدانی عاشق شدم از عشق مگو. با من از سیاهی موهایش و دلربایی چشمانش و زیبایی لبخندش و صدای خنده هایش نگو. نگو چرا که من دیگر دلم برایش تنگ نمی شود. دیگر نگاهم به نگاهش قفل نمی شود و چشمانم بارانی نمی شود. مدت هاست چشمانم بارانی نمی شود چرا که ابری توان شکستن بغض گلویم را ندارد.
چه کسی گفته عاشقی یعنی آغوش یار و بوسه های پر مهر و قدم زدن در خیابان و بوی نم باران و خش خش برگ های پاییزی؟ عاشقی یعنی کنج اتاق و گریه ها و التماس هایت به خدا… عاشق نیستی اگر این جمله را بارها و بارها به خدا نگفته باشی که : ده میلیارد انسان برای تو فقط یکی برای من! عاشقی یعنی دویدن و زمین خوردن وبرخواستن و نهایتا نرسیدن!

نتیجه : با تمام تجارب تلخی که با تو داشتم اگر الان از من بپرسند که حاضری به گذشته باز گردی؟ پاسخ مثبت میدهم به گذشته بر میگردم و باز گرمای نگاهت را بر لبانم هنگامی که با ذوق اتفاقات رنگارنگ را تعریف میکردم حس میکنم. اما افسوس که دفتر عشق و عاشقی من و تو به پایان رسیده اما حکایت عاشقی هم چنان باقی است. در این میان فقط من و تو تمام شده ایم.

انشایی برای به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی

مقدمه : در زندگی هرشخص روزهایی هست که شاید هرگز تکرار نمی شوند. اولین روز مدرسه، اولین روز ملاقات با یک دوست، و روزی که از دانشگاه فارغ التحصیل می شویم.

بدنه : وارد رستوران شدم. جشن فارغ التحصیلی را به خواست یکی از بچه ها در این رستوران شیک و مجلل برپا کردیم. چشم چرخاندم و با دیدن دوستان و اساتید به سمت شان حرکت کردم. کمی خوش و بش کردیم. به اطراف نگاه کردم. همه لبخند بر لب داشتند، می گفتند و می خندیدند و هرچه پیش می آمد را می خوردند. اما من اندوهی بزرگ در سینه داشتم. برای خودم هم عجیب بود! پس از هفت سال درس خواندن حالا پزشک شده ایم ولی من ناراحتم. ناراحت از اینکه باید رخت و لباس را جمع کنم و به شهرستان برگردم. ناراحت از اینکه هر یک از دوستانم به سوی دیار خویش می روند و شاید من هرگز آنها را نبینم. در این هفت سال اینها خانواده ام بودند. اما حالا قرار است راهی ناکجا آباد شویم. دیگر نه از غیبت کردن ها و امتحان دادن ها و تقلب کردن ها خبری هست و نه از تشریح و سرزنش های اساتید.
یکی از استادانم که مرا در فکر دید به سمتم آمد کنارم نشست و گفت: این حالت طبیعی است برای همه این دلتنگی ها پیش می آید. الان نبین که همه شاد هستند مطمئن باش دلتنگی سراغ همه میرود و وقتی دلتنگی ،خاطره ها پیش از همه به سراغت می آیند. اما زندگی که به پایان نرسیده است. هرروز روزی جدید و هرچیز جدید درسی جدید و هر درس جدید به دنبال خود استادی جدید را به ارمغان می آورد.

نتیجه : هرچیزی در زندگی روزی شروع می شود و روزی به سرانجام می رسد. ما هم روزی تمام می شویم و رهسپار نیستی می گردیم. چیزی که حائز اهمیت است این است که دنیا همچنان دنیاست و زندگی همچنان زندگی است. صدها دفتر به پایان می رسند و این حکایت است که تا دنیا هست باقی است. بله! به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی است.

انشا به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی مقدمه بدنه نتیجه

مقدمه : انسان ها میمیرند اما یادشان هست تا ابد کنج دل عزیزانشان، چه بسا که کنج دل بقیه هم باشد. و چه مرگ شیرینی که چند نفر را زنده نگه داری.

بدنه : دیروز تولدش بود.! تولد ۱۹سالگی اش. صبح از خواب بیدار شد و میخواست پیش دوستش برود. رفت اما موقعی که می خواست از خیابان رد شود، نزدیک شدن ماشینی را دید که با سرعت به سمتش میاید کاری نمیتوانست بکند و صدای جیغ او و ترمز سکوت را شکست. تا به بیمارستان رسید، تمام کرد؛ مرگ مغزی و تمام. اما خانواده اش اجازه اهدای عضو را دادند. قلبش برای یکی، کلیه، کبدو. . . . . پیوند زده شد.
با تمام سختی ها، غم چشمان نامزدش، اشک خشک شده ی مادرش، زجه های خواهرش، و خم شدن کمر پدرش، همه و همه فقط غم را به دل انسان سرازیر میکرد. اما او نمرد و زنده ماند. در تن چندین نفر، و با نجات جان چند زن و مرد و یا کودک. و چه زیباست که بمیری و مردنت قشنگ باشد. و اینجاست که میگویند به پایان امد این دفتر حکایت همچنان باقی است. . . حکایت نفس کشیدن ان چند نفر باقی است و قلب او دیگر نزد.

نتیجه : همه ما میمیریم اما چه بهتر که مرگی شیین داشته باشیم مرگی که پایان نباشد و بلکه اغازی باشد، چه برای من چه برای تو و چه برای دیگری فرقی ندارد، مهم این است اغازی باشد برای ادامه دادن. !

پایه دوازدهم صفحه ۲۶ مثل نویسی به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی

در روزگاران گذشته پیرزنی خوش ذوق و خوش بیان در روستایی زندگی می کرد، نگاهش گویای تجربیات فراوانش بود و دستانش شاهد روزگاران سختش و امان از چین و چروک صورتش که فریاد می زد من زنی هستم از دیار سختی و ناملایمات اما جنگیده ایم، آنقدر در مقابل مشکلات ایستاده ایم و با گوشت و استخوان خود ایستادگی کرده ام که چین و چروک صورتم به احترامم از جای خود بلند شده اند و سر تعظیم فرود آورند و لبخند مهربانش که هر بیننده ایی را محو زیبایش می کرد به طوری که بی اختیار آن را وادار می کند که در دل خود اعتراف کند این زن یک اسطوره است. این زن یک مادر بود.مادری که خود را در لابه لای عروسک هایی دست ساز مادرش پرورش داد و شناخت.

همان موقع که با دستان کوچکش عروسک هایش را به آغوش می کشید و به خیال کودکی اش به آن ها قبل از خود غذا می داد. این زن هر بار که لب برای سخن باز می کرد باری از خاطره و داستان تعریف می کرد، داستان پسری فداکار که در روزگاری جان خود را سپر کرد تا مادرش همچنان لبخند سحرانگیزش روی لبانش باقی بماند. از کودکی هایش، از نوجوانی هایش، هر روز یک خاطره و هر روز یک روز دیگر را بازگو می کرد. کودکان روستا هر روز با شوق و اشتیاق فراوان داستان هایش را دنبال می کردند ولی هر بار پیرزن داستان خود را نیمه راه تمام می کرد و با همان لبخند شیرین به گلایه های بچه ها نگاه می کرد و می گفت: به پایان آمد این دفتر، حکایت هم چنان باقی است.

بچه های روستا نیز به خیال خود فکر می کردند فردا ادامه داستان را می شنوند تا شاید پایان این حکایت و داستان را از زبان پیرزن بشنوند اما آن ها خبر نداشتند هرگز این حکایت پایان نمی یابد و هرگز این داستان تمام نمی شود زیرا او هم چنان انتظار می کشد. انتظار بازگشت فرزندش که به جنگ رفته و هرگز بازنگشته، او هر روز با یاد و خاطراتش زندگی می کند گویی هنوز پسرش در خانه وجود دارد و نفس می کشد.

او هنوز نام همسرش را به زبان می آورد و می گوید: مرد شب شد نان نمی خری؟ ولی هیچ جوابی نمی شنود! زیرا دیگران می گویند همسرت شهید شده و امان از روزی که یک مادر و یک زن، پدر هم نداشته باشد تا از دنیا و ناسازگاری هایش و از شوهر و پسرش که هم چنان قصد بازگشت ندارند گله کند. حال شما بگویید آیا این جکایت هم چنان باقی است؟ یا این دفتر خاطره ها با بستن چشمان این زن تا ابدیت به پایان می رسد؟ یا الگو می شود و مرور می شود.

انشا با موضوع به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی

زبان قاصر است از نقل داستان کوتاه پرپیچ‌وتابَش. عقل حیران است از درک مفهوم پرمعنایش. چشم خیره است از اقیانوس عمیق حماسه‌اش. گویا چشم‌های نابینا بهتر می‌دیدند صحنهٔ حماسه‌اش را. گویا گوش‌های ناشنوا بهتر می‌شنیدند صدای سمفونی حماسه‌اش را. اگر آسمان زرد و خورشید آبی دست به دست هم می‌دادند، نمی‌توانستند ابرهای بارانی آزادی و استقلال را کنار بزنند. گویا همه‌چیز واژگون گشته بود. ایران واژگون گشته بود از برای گردباد استبداد و استعمار که گویا خیال دل‌بریدن از ثروت و ستم را نداشت. این گردباد مردم شیردل و غیور سرزمین عشق و ایثار، ایران را بیدار ساخته بود. اگر دست‌های ظالم آمریکا و هم‌پیمانانش ابرهای استقلال و آزادی را از آسمان ایران کنار زده بودند، دست‌های پرمهر امام خمینی و همراهانش هیاهویی از ایمان و اعتقاد برپا کردند که پس از سال‌ها یادش دل‌های عاشق را به لرزه درمی‌آورد. سمفونی‌ای از عشق و ایمان در دل‌ها نواخته می‌شد که در گوش کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر پیچیده بود. این سمفونی همراه شد با ورود مردی که تمام جان‌های بی‌جان بی‌تاب را به تب‌وتاب انداخت. مردی از جنس غیرت و ایمان که پانزده سال در وطن حضور نداشت؛ اما حضور پررنگش همواره احساس می‌شد. عاشقانش همواره طوفان به‌پا می‌کردند با اعلامیه‌هایش. آری، او سایهٔ بزرگوارش را هیچ‌گاه از این سرزمین دریغ نداشت. پای‌گذاردن او بر خاک وطن حتی با جمله‌ای کوتاه اما پرمعنا قابلِ‌توصیف نبود. بر زبان‌ها تنها یک جمله جاری بود: امام آمد. اما در دل‌ها غوغایی به‌پا بود که برای بر قلم جاری ساختنش دفترها کفایت نمی‌کردند. آری، گردباد ویران ساخته بود؛ اما نسیمی عاشقانه با گرمای زمستانی‌اش آزادی، استقلال و ایثار را تا ابد به این سرزمین سربلند و سرفراز، ایرانِ تا ابد بیدار بخشید. آری، به پایان آمد این دفتر قاصر، حکایت عشق و حماسه هم‌چنان باقی‌.

انشای داستانی به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی

آخرین روز کلاس همیشه باید با خوشحالی همراه باشد اما آن روز برای ما روز خوشحالی نبود. برای ما که هفت سال با هم درس خوانده بودیم و کلی لحظه های شیرین و خاطره انگیز باهم داشتیم این آخرین زنگ کلاس بوی جدیدی می داد خیلی از ما هم این وضعیت و احساس را داشتیم. بچه های محله های قدیمی که با وجود عوض کردن محله و خانه باز هم در یک مدرسه درس می خواندیم.

 اتفاقاً آقای مطهری معلم ادبیات ما اینکه زنگ آخر کلاس را با او داشتیم همین مطلب را می دانست نگاهی به بچه ها انداخت و روی تخته کلاس نوشت به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی است. روی صندلی نشست و با دستش گچ روی کتش را تکاند و گفت : زندگی مثل یک قصه است یک قصه که لحظات شیرین و تلخ زیادی دارد گاهی بالا گاهی پایین یک روز خاموش یک روز روشن هر چه که بوده و هست می آید و می بینید و می رود.

هر قصه یک روز آغاز می‌شود و یک جایی به پایان می رسد با آدم‌ها و لحظه های مختلف با خاطره ها و اتفاقات باورنکردنی. آقای مطهری خیلی زیبا حرف می زد و از آن مهمتر چون بچه ها او را خیلی دوست داشتند حرفش را می خریدند و به آن اعتماد داشتند.

 آقای مطهری از جا بلند شد و کیفش را باز کرده و از داخل آن یک عکس کوچک در آورد. یک عکس رنگ و رو رفته از چند بچه قد و نیم قد بود که در چشمانشان شوق و شور موج میزد. بدون هیچ مقدمه ای گفت این اولین جواد این کچل منم این جاوید اون موقع ها اصلا فکرش را نمی کردیم به یک روز مجبور باشیم  جدا بشیم اما با هم بودن ما هم برای خودش یک قصه بوده دیگر. قصه ای که تمام شد جواد شهید شد در کربلای ۵ جاوید هم رفت کانادا و من هم که اینجا حالا یه قصه جدید دارم با شما می‌بینید زندگی همین است دیگ.ر شاید یک قصه به انتها برسد اما قصه‌های دیگر یکی از راه می رسند که باید به استقبالش رفته خدا را چه دیدی شاید یک روز من هم شهید شدم یکی از بچه‌ها از آخر کلاس فریاد زد شاید هم رفتید کانادا پیش جاوید همه خندیدیم انگار کمی آرام شده بودیم.

مثل نویسی به پایان آمد این دفتر حِکایت همچنان باقی

دلم ضعف میرود برای نیمچه لبخندی میان لبان سرخت؛ دلم ضعف میرود برای سیاه چاله میان شیار گونه هایت؛ ودلم ضعف میرود برای آن دومروارید سیاه،میان صورت سپیدت؛ توهمان روحی هستی که بر روی زمین سایه می اندازد؛ یادم می آید روزی میان تارهای طلایی خورشید بر روی زمین سپید دیدمت؛کلاهی قرمز رنگ به سر داشتی! نمیدانی با دیدنت یک جورمَستی در تمام رگ های من دوید؛ کتاب ملت عشق را میان دست های ظریف زنانه ات قرار دادم؛میدانی؟هیچ وقت آن برق نگاهت رابه فراموشی نمیسپارم،ولی میان خیالم غیر ازتو هرچه هست به نسیم آرام فراموشی میپسارم.. گویی مانند زندانی بودم،اسیر چشمانت،وتو زندان بانی بی رحم.. آن روز که آن کتاب را برروی زمین کوبیدی،گویی قلب من هم صد تکه شد وتوان جمع کردن آن تکه های کوچک را نداشتم، خدای کوچک من! شاید ده هزاران ثانیه ودقیقه وحتی ساعت ها ازآن روز های شادیمان میگذرد،آن روزها که دستانت رابه دستان بی پناهم میپسردی ودیدن صورت قرص ماهت را از من دریغ نمیکردی! ای جانِ من روزهایت بی من چگونه میگذرد؟ هرروز بیشتر از دیروز دوستت دارم،وهر دیروزی بیشتر از فردای آن،سالیان دگر هم روزگار همین است،بهتر است بگویم “به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی” همان حکایتی که دوست داشتنت عقل از دلِو جانم برد…

جواب بچه ها در نظرات پایین سایت

پریچهر : گوشه گوشه شهر را وجب می کنم با بارانی تکیده ای بر تن که شاید سرمای دلم را آرامشی ندهد. اما خوب می تواند مرهم زخم های تنم باشد. می بینم روزی را که ستاره شب هایم خاموش می شود. ترس از تنهایی و بی کسی تمام بچه های کوی ما را می لرزاند زیرا این باران که امشب بر خرابه های شهر می زند نیم نگاهی به پای برهنه کودکان ندارد. رهگذر می گذرد نم نمک اشک هایی می ریزد.
شاید دیگری گمان کند که آسمان دلش برای ما ابریست اما من خوب می دانم که او بر ویرانه قلب خود می گرید که هردم سیبی را هوس می کند. این شب بارانی می گذرد با تمام رنج هایش، عاشقان می خندند، شالیکارها سجده می کنند و این برای من غم انگیز ترین سمفونی زندگی است. این که همگان شادند من در سوگ همبازی کودکی ام که خنده هایش در امتداد صدای باران پایان گرفت می گریم. و ترانه ای را زمزمه میکنم که با یکدیگر برای مردم نجوایش می کردیم «باز باران بی ترانه
می خورد بر خاطراتم
باز هم با گریه هایش گریه می خواهم…»
آسمان زندگی من نیز روزی از این تباهی ابری خواهد شد و آن روز من برای این شهر،تنها جمله ای وصیت دارم
به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی

پریچهر : حکایت زندگی های مختلف بسیار جالب است. هر کس در مدت عمرش تاثیری اندک یا بزرگ در دنیا می‌گذارد و می‌رود. هیچکس بی تاثیر نیست حتی اگر ظاهرا به فراموشی سپرده شده باشد، کارهایی که در زندگی‌اش کرده تغییراتی در دنیا به وجود آورده است.
زندگی هر کدام از ما دفتر سفیدی است که با اعمالمان، آن را پر می‌کنیم. این که کتابی که در نهایت از زندگی ما منتشر می‌شود و چه تاثیراتی می‌گذارد و چه راهی را برای دیگران باز می‌کند، بستگی به خواست خودمان دارد. من دوست دارم دفتر عمرم که بسته می‌شود، حکایت همدلی و دوستی را باقی بگذارم. حکایتی که نگذارد خودخواهی و منفعت طلبی بر عشق و ایثار پیروز شود.

مهدی : گوشه گوشه شهر را وجب می کنم با بارانی تکیده ای بر تن که شاید سرمای دلم را آرامشی ندهد. اما خوب می تواند مرهم زخم های تنم باشد. می بینم روزی را که ستاره شب هایم خاموش می شود. ترس از تنهایی و بی کسی تمام بچه های کوی ما را می لرزاند زیرا این باران که امشب بر خرابه های شهر می زند نیم نگاهی به پای برهنه کودکان ندارد. رهگذر می گذرد نم نمک اشک هایی می ریزد. شاید دیگری گمان کند که آسمان دلش برای ما ابریست اما من خوب می دانم که او بر ویرانه قلب خود می گرید که هردم سیبی را هوس می کند. این شب بارانی می گذرد با تمام رنج هایش، عاشقان می خندند، شالیکارها سجده می کنند و این برای من غم انگیز ترین سمفونی زندگی است. این که همگان شادند من در سوگ همبازی کودکی ام که خنده هایش در امتداد صدای باران پایان گرفت می گریم. و ترانه ای را زمزمه میکنم که با یکدیگر برای مردم نجوایش می کردیم «باز باران بی ترانه/می خورد بر خاطراتم /باز هم با گریه هایش گریه می خواهم دمادم…»آسمان زندگی من نیز روزی از این تباهی ابری خواهد شد و آن روز من برای این شهر،تنها جمله ای وصیت دارم«به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی».

نویسنده : خاطراتت را بیادم اوردم همبازی کودکی هایم گله دارم از همه چیز و همه کس آه از نبودنت و آه از ثانیه های ساعت ک هر ثانیه نبودنت را ساعت ها به رخم می اورد کاش بودی یا که ای کاش که برمیگشتی…کاش برگردی و بیایی اینجا کوچه دلتنگ صدای قدمت هست هنوز…

شکیلا رضایی : و دلتنگ صدای لبخندهای شیرینت دلتنگ عاشقانه های پاییزیت دلتنگ جانم گفتن های از ته دلت خلاصه وساده بگویم دلتنگتم، دلتنگتم.

زهرا :‌من تو را در کوچه پس کوچه های تنهایی رها کردم تو را پیدا نکرده گم کردم این درد من است درد عاشقی.عشق تمام نشدنی ست شایدمن و تو روزی به پایان برسیم قصه مان تمام شود مدر میان صفحه های روزگار گردباد فراموشی ما را در آغوش بکشد به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقیست حکایت عاشقی.

میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
ناشناس 3 ماه قبل
1

عالی

ماهی قرمز 4 ماه قبل
-2

جالب بود

مهرشیر 4 ماه قبل
-1

خیلی ناراضی نباشیدم خسته نباشن انشالله مرگ به سراغتان نخواهد بیاید و بیاید بخوردت

مونا 7 ماه قبل
0

خیلی خوبن مرسی

بابای 7 ماه قبل
0

لطفا انشاء یا مفهوم این ضرب المثل را هم بنویسید

0
محمد جرجانی 7 ماه قبل

باهات موافقم.. از اصل موضوع دور نشیم…یه انشا با مفهوم این ضرب المثل بنویسین خیلی بهتره

زهرا 7 ماه قبل
-1

باسلام لطفا هرچه زودتر عنوان این ضرب المثل هارا بنویسید،،خیلی گیج کننده هستن.

ترانه 7 ماه قبل
-2

فقط یکی بیشتر نیست

سارا 7 ماه قبل
-2

فقط یکی بیشتر نیست

هستی 7 ماه قبل
8

میترسم بنویسم هم کلاسیامم همسنو نوشته باشن😐😹😹

کیانا 7 ماه قبل
-2

خیلی تنبلید همتون بخدااا من الان نهمم دارم واسه خاهر دوازدهمیم دنبال انشا میگردم خب حق دارین خیلی درس لوسیه واسه شما ولی شما به جای طلب داشتن از این بنده خدا ها یکم مغزای پوکتونو به کار بندازید😂😂خیر سرتون دکترای اینده اید

0
ح.ق 3 ماه قبل

شما برو علومتو بخون که فک کنم واسه رشته کاردانش خیلی تاثیر داشته باشه😂🚶🏻‍♀️

7
Elizabet 7 ماه قبل

تنبل نیستیم فقط ما سال اخریا ی چیزای مهم تری از این انشا نوشتن داریم وگرنه ما هممون از اون دسته دانش آموزایی هستیم ک همیشه تو هر صفحه از دفتر انشامون ی بیست بود

4
بینام 7 ماه قبل

ما پشت کنکوری ها چه گناهی کردیم باید این درس های چرت رو بخونیم😔

6
... 7 ماه قبل

فک کنم نهاییش میکنن این درس الکی رو

3
ناشناس 7 ماه قبل

کیانا جون شما اول اینارو به خواهر خودت بگو😏بعدم وقتی جای یه دانش اموز سال اخری با اون همه مشقت تحصیلیش نیستی بیخودی نظر نده 😐

2
ناشناس 7 ماه قبل

واقعا ما سال اخریا چرا انقد بدبختیم اه😤 اخه تودانشگاه مگه انشا میخوایم بنویسیم که انقد دبیرا گیر میدن برا انشا نویسی؟؟اونوقت میگن باید خوب بخونید واسه کنکور این زبون نفهما نگه میزارن؟؟بی رحمن انقد!😟

3
رعنا 7 ماه قبل

تنبل نیستیم ما همون ادم هایی هستیم که تا الان انشاهامون بیست بود رفته رفته دارن موضوع انشا هارو چرت تر و سخت تر میکنن

-1
حمید 7 ماه قبل

اااااااووووواااا

13
مبینا 7 ماه قبل

اول از همه کیانا جان ما سال آخری هستیم درس هاو کتابای مهم تر از این انشا نویسی و… داریم ثانیا ما یازده سال انشا با انواع و اقسام موضوعات و قالب های نوشته رو نوشتیم وفکر نمیکنم با یه سال انشا نوشتن کسی نویسنده ماهر و همه فن حرفی شده باشه که ما توی ی سال بشیم ثالثا کسی که نهایی داره واز بد شانسی عالم همون سال کنکور داره لزومی نداره چنین درس هایی رو براش بزارن این یکی از معضلات نظام آموزشیه من خودم فردا امتحان زیست دارم هم زبان بعد این انشا نوشتن باید کجای دلم بزارم؟؟؟!!!!!!

-1
کنکوری 7 ماه قبل

جنابعالیم یکم با ادب تر حرف بزنی بدنیست…..بهت یاد ندادن چجوری با بزرگتر از خودت بحرفی؟؟؟هااا؟؟تو چرا اون مغز پوکتو کار نمیندازی خودت بشینی بنویسی.؟؟؟ادب داشته باش یکم بی ادب پروووو

زینب 7 ماه قبل
2

بخدا من خجالت میکشم انشا بنویسم. تازه این انشاها خیلی تابلوعه ک خودمون ننوشتیم.

2
کنکور 7 ماه قبل

من فردا امتحان نگارش واسه خرداد دارممممممم….هیچیییییمممممم نخوندم…برام دعا کنید…….😁😁😁😁

بی نام 7 ماه قبل
0

اصلا جالب نبوددرحدمون نیست معلوم نمیشه چی میگه

-1
به تو چه 7 ماه قبل

چه وعضشه راست میگه اصلا ربط نداشت

Elizabet 7 ماه قبل
-2

به نظرم جالب تر از اینم میشد نوشت

-1
بی نام 7 ماه قبل

اگه واداشتی واسه منم بنویس خانم نویسنده

سارا 7 ماه قبل
8

حالا فردا با ماله بچه ها یکی نشه؟؟اخه زیادی تجربش کردم.خخخخخ

3
آنا 7 ماه قبل

ای گفتی…..دقیقا منم پارسال تجربش کردم.خخخخخ

0
ناشناس 7 ماه قبل

دقیقاااااااا

10
ناشناس 7 ماه قبل

لایک 😂

ناشناس 7 ماه قبل
-2

لطفا انشای زیادی بزارید

Roya 7 ماه قبل
-2

خیلی متنش چرت هستش چه وضعشه

فاطمه 7 ماه قبل
2

جالب بود اما چون طولانی بود جالب به نظر نمیرسید

رضا 7 ماه قبل
4

اینو بنویسیم که تابلو میشه خودمون ننوشتیم🤔

ناشناس 7 ماه قبل
-2

مزخرفیه ترین ازین رو میخوندم

هانیه 7 ماه قبل
2

بابا این خیلییییی سِه میشه که 😯😯😯

ناشناس 7 ماه قبل
2

خسته نباشی نویسنده محترم میگفی میومدم کمکت میکردم گسترشش میدادی به پیر زنم سلام برسون

🔫😐 7 ماه قبل
5

دقیقا حال منو داری😑اونقدر ادبیه،متناش زیر دیپلم نی😣😕

m 7 ماه قبل
6

خداییش خیلی تابلوعه ک خودم ننوشتم

Ynb_z 7 ماه قبل
6

بابا بیخیال معلم ما تمام این سایتارو میبینه میخونه حالا اگ مردی براش بخون میگ کدوم سایت نوشتی😓

nazi 7 ماه قبل
13

تابلو میشه خودم ننوشتم😂 زیادی ادبیه🙋نخاستم

-1
ناشناس 7 ماه قبل

نخواستم

الناز 7 ماه قبل
-1

سلام بچه ها از این مطلب چطور استفاده کنم کسی تونست از این مطلب استفاده کنه ؟ لطفا راهنماییم کنید

ناشناس 7 ماه قبل
0

وایییی چیبود واسه امتحان اینو بنویسم

zahra 7 ماه قبل
10

خیلی قشنگه ها ولی انصافا اینا معلوم نیست ک خومون ننوشتیم :/

4
@pejman_800 7 ماه قبل

چی چی گفتی خخ این خیلی ادبی بود فکر کنم خخخ

دریا 7 ماه قبل
14

این متن خیلیی ادبی هستش میشه یک متن ساده و کوتاه باشه اگه بخوام همینو توامتحان بنویسم خیلی واضح میشه که از خودم نیست

-1
ناشناس 7 ماه قبل

آره واقعا

منصورباقری هستم ازسوکهریز 7 ماه قبل
3

متن پیام یا نظر خودتان را در این بخش تایپ کنیدخیلی عالی بود ممنون

6
نویسنده 7 ماه قبل

چقد ادیب در ایران زیاده

Donya 7 ماه قبل
5

متن انشا سنگین بود منکه استفاده نکردم چون دبیر کاملا متوجه میشه ک اینترنتی

9
ناشناس 7 ماه قبل

من نوشتم تغیرم دادم ولی فهمید

الهه 7 ماه قبل
16

خیلییییی ادبی بود

2
Amir 7 ماه قبل

خیلی طولانی حسش نییکم کمترش کنین 😂👌

حسین 7 ماه قبل
14

بابا این چیه خیلی ادبیه یکم زیردیپلم بنویسید

Maryam.y 7 ماه قبل
4

خیلی زیاده باو کمش کنید حسش نی بنویسم

-1
.... 7 ماه قبل

چرا حروف رو کامل نمی نمویسید؟

نویسنده 7 ماه قبل
17

و دلتنگ صدای لبخندهای شیرینت دلتنگ عاشقانه های پاییزیت دلتنگ جانم گفتن های از ته دلت خلاصه وساده بگویم دلتنگتم ،دلتنگتمشکیلا رضایی

نویسنده 7 ماه قبل
16

یعنی انسان نمی میردبلکه همیشه زنده است

8
سولماز 7 ماه قبل

عالی

آیسان جباری 7 ماه قبل
5

عالی بود

آیسان جباری 7 ماه قبل
8

عالی بود ولی خیلی طولانی هستن

Gost 7 ماه قبل
5

خیلی سنگینن لامصب

-1
Fatelo 7 ماه قبل

Yesssss👌

یاسی 7 ماه قبل
7

به نظرم خدایی سایت شما از بقیه سایت ها بهتر و مفید تره

0
من 7 ماه قبل

موافقم👏

-1
ایسو 7 ماه قبل

متشکرم عالیه

مبینا زارعی 7 ماه قبل
5

با اینکه کتاب تمام شد. ولی می توانست مطالب و موضوعات زیادی در خود بگنجاند به تعبیر دیگر وقت کمی بود برای گفتن این همه موضوع

ناشناس 7 ماه قبل
4

خوب بود

مهدیه 7 ماه قبل
3

خوب بود

درسا 7 ماه قبل
7

هر چیزی در زندگی عمری دارد . ماهم عمر داریم و روزی می می ریم اما این آخر دنیا نیست صدها هزار دفتر به پایان می رسند اما این حکایت تا دنیا دنیاست ادامه خواهد داشت.

1
حدیث 7 ماه قبل

این متن قشنگه🙂🌹

4
ا 7 ماه قبل

به نظر من باید برای تو رو اول سایت بزارند👏👏

1
مهنوش 7 ماه قبل

مرسی از این نظر خوب

3
فاطمه 7 ماه قبل

عالییی✔

....... 7 ماه قبل
1

خوب

حدیث 7 ماه قبل
7

ممنونم دوتاسه از نوشته هاتون قشنگ بود اما جای کارداشت..من خودمم نویسنده هستم..

نویسنده 7 ماه قبل
6

خسته خسته از خیلی ها خسته از درد هایی که در دل داریم و با یک دفتر وکتاب به پایان نمیرسند

2
فاطی 7 ماه قبل

عالی بود 🤟

ناشناس 7 ماه قبل
5

عالی

Javad 7 ماه قبل
2

عالیه👌👌👌

مبین 7 ماه قبل
4

واقعا خیلی وقته دنبال یک سایت مثل شما می گردم …فوق عالی عالی عالی عالی عالی،،،،،، انشاء الله خداوند بهشتی به شما بده که فکرش را نکنید،،

ناشناس 7 ماه قبل
2

از اصل موضوع دور شدع ک

1
Mohadeseh 7 ماه قبل

از اصل موضوع دور شده و یکم هم پیچده اش کرده

Fatelo 7 ماه قبل
0

خب زبونتم بندبیاد دلیل نمیشه این همه استیکربذاری فضارواشغال کنی😠😷

زهرا 7 ماه قبل
7

خیلی خوب بود😗

مهری 7 ماه قبل
2

عشق ….به شکل پرواز پرنده استعشق ….آداب یک هوای رونده استمن زاری تشنه زیر بارانعشق…..چشمه ای آبی اما کشنده است…….

6
🤖 7 ماه قبل

میشد یکم ساده تر هم نوشت. لازم نبود انقدر ادبی باشه

2
R. R 7 ماه قبل

آفرین کشنده است چون پایانش به مرگ یکی ختم میشه😎😎😎😎😎😎😎

نویسنده 7 ماه قبل
5

عالی

نویسنده 7 ماه قبل
2

نظری ندارم😐

Mr 7 ماه قبل
-2

عالی بود👌

محدثه 7 ماه قبل
1

بیشتر به صورت داستانی نوشتید

نویسنده 7 ماه قبل
12

انگار گوشه گوشه شهرهایی که تو و امثال خون هایشان بی گناه ریخته را وجب کردم و من میدانم که فهم درد دارد و میدانم که چقدر سخت است بیان کردن لحظه های تار یک وغم بار عمرت که در دلت کاشتی وبا حرف مردم ابیاری کردی .میدانم شب هایی بوده که زیر سقف آسمان قرمز زندگی ات زجر کشیدی ،میدانم آهنگ زندگی تو و امثال تو هرچند که یک مفهوم دارد با کمی تغییر اما غم انگیز ترین سمفونی زندگی است ومردم شهر میشنوند وخودشان را به کر بودن میزنند مثل این میماند که کسی لیوانی را شکسته باشد وخرده شیشه ها بر پای کسی رفته باشد و دیگران خون جاری شده از پارگی وخرده شیشه ها را ببیند اما نه تنها خرده شیشه ها را از روی زمین برندارند بلکه بر روی خرده شیشه ها راه بروند و پاهایشان پاره شود ! .مثل این می ماند که تخته سنگی یا تنه درختی در میان جاده بر روی ماشینی بیافتد اما هیچ کس سمت تخته سنگ یا آن تنه درخت نرود تا آن را بلند کند ومردم را نجات دهد !! در این شهرهای خالی از حرف های ناگفته که بیخ گلوی همه مان را گرفته میخواهم از دخترهایی بگویم که امثال معصومه آرامش اند شاید اسمش را شنیده باشید اولین و تنها شهیده راه عفاف اما من میگویم او تنها نیست قصه پر از غصه این دختران که چشمان بلورین وقلبی شفاف و دخترانه دارند درحال تکرار شدن است انگار سرنوشت آنها همان شیشه خرده های لیوان است که در پاهایشان می رود …. معصومه آرامش دختری که نمی خواست آلوده به گناه شود و وقتی به او تعرض شد هیچ چیزی برای دفاع از خود نداشت او در کتابخانه بروجن به دلیل اینکه به خواست هوس آلود آن مرد تن نداد به دست آن مرد کشته شد(شهید شد) (قاتل اعدام شد) به نظرتان لازم نیست که به جای اعدام ،زندان ،شلاق در تربیت فرزندان مان بیشتر وقت بگذاریم؟! تا فاجعه معصومه آرامش چندین بار تکرار نشود و به جای اینکه دخترانمان احساساتشان در دام گرگ ها وکفتاران بیفتد آنها را حریم امن خانه غرق در احساس محبت کنیم؟! ….. وهمه تو را با سرنوشتت باهم میخوانند اما همه ما میدانیم که سرنوشت را خودمان تنهایی از سر نمی نویسیم بلکه اگر سرنوشتی باشد که نوشته شده باشد همه انسان ها در آن سهیم هستند واگر آن سرنوشت سیاه باشد به خاطر این است که همه ما مرحمی بر روی آن زخم ها نگذاشتیم و بر روی آنها نمک پاشیدیم ، ان ها همان زخم های چرک کرده پایی است که ما باحماقت هایمان پاره شان کردیم و آنها دهان باز کرده اند.. در مرحم گذاشتن بر روی زخم های یکدیگر با مهربانی هایمان کوشا باشیم به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقیست.

نازی 7 ماه قبل
1

اصلا به موضوع ربطی نداشت خیلی خیلی از موضوع دور شده کل ام از وقت مو گرفت😒😒

محدثه خانوم🥺💖 7 ماه قبل
1

اونایی که میگین طولانیه..توی نتیجه یا مقدمه اش میشه یه چیزایی در اورد.من از نتیجه یا مقدمه نوشتم.یکمی هم دست بردم توش.بنظرم اینکار و بکنین😑😂🤦🏻‍♀️

مبین 7 ماه قبل
-2

عالی بود

ناشناس 7 ماه قبل
1

واقعن عالی بود 😉😉😉

Hani 7 ماه قبل
8

دخترکلمه ای که حرف حرفشحرف ها برای گفتن دارد …دختر بودن در جامعه مردسالار سخت استسخت است وقتی حق انتخاب نداری و تنها انتخاب می شوی ،وقتی صورتی دلبرانه و دخترانه ات رفته رفته به مشکی خشک و خشن تن می دهد تا به تو بفهمانداز این به بعدش را باید مردانه تر از هر مردی بجنگی تا زندگی میان بی رحمی هایش کاری به لبهای خشکیده و سراب دیده ات نداشته باشددختر بودن یعنی سکوت نابودی و فروپاشی از درون ، چه بسا که این سکوت سخت تر از مرگ است.گوشه گوشه شهر هایی که تو و امثال تو خونشان بی گناه ریخته شد وجب کردم و می دانم ،فهم درد دارد ،می دانم چقدر سخت است بیان کردن لحظه های تاریک غمبار عمرت که در دل کاشتی و با حرف مردم آبیاری کردی و میدانم آهنگ زندگی تو و امثال تو هرچند یک مفهوم دارد با کمی تغییر، اما غم انگیزترین سمفونی زندگی است…در این شهر های تاریک و خالی از حرف های ناگفته می خواهم از دختر هایی بگویم که امسال رومینا اشرفی هستند احتمالاً اسمش را شنیده ایدیکی از صدها دختری که قربانی غیرت شد این بار هم حکم به جرم دختر بودن صادر شد رومینا دختر ۱۳ ساله قصه ما تنها نیست قصه پر از غصه این دختران که چشمان بلورین و قلبی شفاف و دخترانه دارند در حال تکرار است .رومینای عزیز تو از همان ابتدا محکوم بودی محکوم به زن شدن،زن بودن خوب است ولی سخت است در جامعه ای مردسالار زنانه زیستن…

نویسنده 7 ماه قبل
4

در کوچه های تنگ و تاریک شهر و صدای خش خش برگ ها به یاد می اورد یاد تورا .بی تو خالی تر از خالی امبی تو بغض خاموش یک فریادم

سایه 7 ماه قبل
0

خیلی خوب بودن

برای پاسخ کلیک کنید